อัปเดตฎีกา

คำพิพากษาฎีกาที่ 8664/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

ทรัพย์สินที่บุคคลได้ใช้ในการกระทำความผิด ที่ศาลจะพึงริบได้ ตาม ป.อ. มาตรา 33 (1) ต้องเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิดโดยตรงเท่านั้น

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 8432/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

ป.อ. มาตรา 59 วรรคสาม ถ้าผู้กระทำมิได้รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบของความผิด จะถือว่าผู้กระทำประสงค์ต่อผล หรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นมิได้ หมายความว่า ถ้าผู้กระทำไม่รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบภายนอกของความผิด ก็ถือว่าผู้กระทำไม่มีเจตนาในกระทำผิด

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 3138/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ แต่ผู้ร้องยังมิได้นำคำสั่งศาลไปยื่นขอต่อเจ้าพนักงานที่ดิน และเจ้าพนักงานที่ดินยังไม่ได้จดทะเบียนให้ผู้ร้องเป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ดังนี้ การดำเนินการในชั้นบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของผู้ร้องในคดีนี้ยังไม่เสร็จสิ้น จึงยังไม่พ้นระยะเวลาที่จะมีการร้องสอดในชั้นบังคับคดีได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 57 (1)

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 6220/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

การได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ในที่ดินโดยการได้รับมรดก ถือเป็นการได้มาโดยทางอื่นนอกจากนิติกรรม ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1299 วรรคสอง และ ถือว่าเป็นบุคคลผู้อยู่ในฐานะอันจะให้จดทะเบียนสิทธิของตนได้อยู่ก่อน ตามมาตรา 1300

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 266/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

การนำมูลหนี้ตามคำพิพากษาตามยอมของศาลที่ถึงที่สุดแล้วมาเป็นมูลฟ้องขอให้จำเลยล้มละลาย มิใช่เรื่องการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง จึงไม่อาจนำบทบัญญัติเกี่ยวกับระยะเวลาการบังคับคดีตาม ป.วิ.พ มาตรา 271 มาใช้บังคับแก่กรณีนี้ได้ แต่เป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องจำเลยให้ล้มละลายโดยอาศัยมูลหนี้ตามคำพิพากษาตามยอมของศาล ซึ่งเป็นสิทธิเรียกร้องอันตั้งหลักฐานขึ้นโดยคำพิพากษาที่ถึงที่สุดมีอายุความ 10 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 193/32

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 5116/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

เรื่อง การเช่าไม่มีกำหนดระยะเวลา : เมื่อสิ้นกำหนดเวลาเช่าซึ่งได้ตกลงกันไว้ ถ้าผู้เช่ายังคงครอบครองทรัพย์สินอยู่และผู้ให้เช่ารู้ความนั้นแล้วไม่ทักท้วง ให้ถือว่าคู่สัญญาเป็นอันได้ทำสัญญาใหม่ต่อไปไม่มีกำหนดเวลา ทั้งนี้ตามที่ มาตรา 570 บัญญัติไว้ แต่หากปรากฏว่าผู้ให้เช่าทักท้วงแล้ว แม้ผู้เช่าจะยังคงครอบครองทรัพย์เช่าต่อมาและผู้ให้เช่ายอมรับเงินค่าเช่าก็ตาม กรณีก็ไม่อาจถือได้ว่าผู้ให้เช่าและผู้เช่าตกลงต่อสัญญาเช่าออกไปโดยไม่มีกำหนดเวลาตามมาตรา 570 การรับเงินค่าเช่าดังกล่าวเป็นเพียงการผ่อนผันให้แก่ผู้เช่ากับเพื่อบรรเทาความเสียหายของผู้ให้เช่าเอง

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 13262/2558

[ประเด็นน่าสนใจ]

การที่จำเลยจุดไฟเผาผู้ตายโดยเข้าใจว่าผู้ตายได้ถึงแก่ความตายไปแล้ว เป็นการกระทำโดยมิได้รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบของความผิด จำเลยจึงไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตาย มาตรา 59 วรรคสาม แต่จำเลยอาจต้องรับผิด ถ้าความไม่รู้ข้อเท็จจริงตามความในวรรคสามแห่งมาตรา 59 นั้นได้เกิดขึ้นด้วยความประมาทของจำเลย จำเลยก็ต้องรับผิดฐานกระทำโดยประมาทในกรณีที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยเฉพาะว่า การกระทำนั้นผู้กระทำจะต้องรับโทษแม้กระทำโดยประมาท ทั้งนี้ตามที่มาตรา 62 วรรคสอง บัญญัติไว้

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 5743/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา การพิจารณาคดีต้องเป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 40 ซึ่งไม่ปรากฏบทบัญญัติให้การพิจารณาคดีแพ่งต้องรอฟังข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคดีอาญาแต่อย่างใด สำหรับในกรณีตาม ป.วิ.อ. มาตรา 46 นั้น ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา หมายความว่า คดีอาญาต้องถึงที่สุดแล้วจึงจะอยู่ในบังคับ ป.วิ.อ. มาตรา 46 นี้ หากระหว่างพิจารณาคดีแพ่ง คดีอาญายังไม่ถึงที่สุด กรณีก็ไม่ต้องด้วยบทบัญญัติ ป.วิ.อ. มาตรา 46 การพิจาณาคดีส่วนแพ่งก็ให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ. ทั้งนี้ตามที่ ป.วิ.อ. มาตรา 40 บัญญัติไว้ และนอกจากนี้ก็ยังไม่มีบทกฎหมายใดบัญญัติให้ศาลในคดีแพ่งต้องรอฟังข้อเท็จจริงในคดีอาญาแต่อย่างใด

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 5746/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

โจทก์ซึ่งเป็นบริษัทจำกัดเป็นผู้ให้เช่าซื้อ มีกรรมการของบริษัทโจทก์ได้ลงลายมือชื่อในสัญญาเช่าซื้อโดยไม่มีการประทับตราสำคัญของบริษัท หากต่อมาโจทก์จะได้ยอมรับเข้าถือเอาประโยชน์ตามสัญญาด้วยการใช้ตราประทับในชื่อใหม่ของโจทก์มาประทับในสัญญาเช่าซื้อ เช่นนี้ สัญญาเช่าซื้อดังกล่าวจะมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายหรือไม่ ?

อ่านต่อ >

คำพิพากษาฎีกาที่ 6004/2559

[ประเด็นน่าสนใจ]

กรณีจำเลยหลายคน แม้แต่งทนายความคนเดียวกัน หากทนายความยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาฎีกาโดยระบุเฉพาะสำหรับจำเลยคนใด ก็ย่อมมีผลถึงเฉพาะจำเลยคนนั้นเท่านั้น

อ่านต่อ >