สรุปหลักกฎหมาย เรื่อง การถอนคืนการให้โดยเสน่หา ตาม ป.พ.พ. มาตรา 531-535

สรุปหลักกฎหมาย เรื่อง การถอนคืนการให้โดยเสน่หา ตาม ป.พ.พ. มาตรา 531-535🎁

1️⃣ เหตุที่กฎหมายอนุญาตให้ถอนคืนการให้โดยเสน่หาได้ (ป.พ.พ. มาตรา 531)🎁✔️

   📌 1.1 การเนรคุณโดยการประทุษร้าย🗡️: การเนรคุณโดยการประทุษร้ายตาม ป.พ.พ. มาตรา 531 (1) ต้องเป็นการประทุษร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา⛓️

   📌 1.2 การเนรคุณต่อชื่อเสียง🤬: การเนรคุณต่อชื่อเสียงตาม ป.พ.พ. มาตรา 531 (2) ไม่จำเป็นต้องเป็นหมิ่นประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา ❌⛓️🗣️

   📌 1.3 การเนรคุณโดยไม่ให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีพ🫱💰: ต้องเป็นกรณีที่ผู้ให้ขอสิ่งจำเป็นแก่ชีวิตแต่ผู้รับบอกปัดไม่ให้‼️ ดังนั้น การที่ผู้ให้แยกไปอยู่กับผู้อื่นผู้รับไม่ได้ตามไปดูแล ไม่ใช่กรณีเหตุเนรคุณตาม ป.พ.พ. มาตรา 531 (3) เพิกถอนการให้โดยเสน่หาไม่ได้ (ฎ.2341/2537, ฎ.301/2551)🫱🎁❌

2️⃣ บุคคลผู้มีสิทธิถอนคืนการให้👥 (ผู้ให้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 531👤, ทายาทผู้ให้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 532👤💀▶️👦)

   📌 2.1 ผู้ให้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 531👤

   📌 2.2 ทายาทผู้ให้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 532 : จะถอนคืนการให้ได้ก็ต่อเมื่อผู้ให้ถึงแก่ความตายไปแล้ว และอ้างเหตุถอนคืนได้เหตุเพียง 2 เหตุ คือ 1. “ผู้รับได้ฆ่าผู้ให้ตายโดยเจตนาและไม่ชอบด้วยกฎหมาย”🗡️💀 และ 2. “ผู้รับได้กีดกันผู้ให้ไว้มิให้ถอนคืนการให้”🫱🎁⛔

3️⃣ การคืนทรัพย์สินใช้หลักลาภมิควรได้ (ป.พ.พ. มาตรา 534)🔁

   📌 3.1 เงิน (ป.พ.พ. มาตรา 412) 💰

 หลัก : รับไว้เท่าใดก็ต้องคืนเท่าที่รับมา🔁💰

 เว้นแต่ : สุจริต ป.พ.พ. มาตรา 412 ยอมให้คืนเท่าที่เหลือในขณะที่ทวงถาม⛔

   📌 3.2 ทรัพย์สินอื่น (ป.พ.พ. มาตรา 413) 🏠

 หลัก : ถ้าผู้รับได้รับไว้โดยสุจริตให้คืนในสภาพที่เป็นอยู่ในขณะที่ทวงถาม🔁 🏠

 เว้นแต่ : ทุจริต หากทรัพย์ยังอยู่ต้องแก้ไขให้คืนดีและส่งคืน▶️ถ้าสูญหายหรือบุบสลายต้องหาทรัพย์มาให้แทนหรือใช้ราคา▶️และจะอ้างเหตุสุดวิสัยเพื่อให้ตนพ้นความรับผิดไม่ได้ (ป.พ.พ. มาตรา 413 วรรคสอง ตอนท้าย)

4️⃣ ข้อยกเว้นที่กฎหมายไม่อนุญาตให้ถอนคืนการให้โดยเสน่หา⛔🫱🎁 

   📌 4.1 กฎหมายกำหนด (ป.พ.พ. มาตรา 535)

 (1) ให้เป็นบำเหน็จสินจ้างโดยแท้💱

 (2) ให้สิ่งที่มีค่าภาระติดพัน🤝

 (3) ให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา👶

 (4) ให้ในการสมรส💒

   📌 4.2 เกินกำหนดเวลา (ป.พ.พ. มาตรา 533)⌛

   📌 4.3 เจตนาของผู้ให้ (ป.พ.พ. มาตรา 533 วรรคหนึ่ง)🖤👤