สรุปหลักกฎหมาย เรื่อง ความผิดฐานรับของโจร ตาม ป.อ. มาตรา 357

สรุปหลักกฎหมาย เรื่อง ความผิดฐานรับของโจร ตาม ป.อ. มาตรา 357

▶️องค์ประกอบภายนอก

1. ช่วยซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสีย ซื้อ รับจำนำ หรือรับไว้โดยประการใด

📍ช่วยซ่อนเร้น หมายถึง การปกปิดไม่ให้พบเห็น หรือพบเห็นได้ยากขึ้น 

📍ช่วยจําหน่าย หมายความถึง การทําให้ทรัพย์นั้นพ้นไปจากผู้ได้ทรัพย์นั้นมาโดยการส่งมอบต่อไป ไม่ว่าจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ เช่น ช่วยนําทรัพย์ไปยังผู้ค้า ช่วยนําทรัพย์ไปจํานํา ดังนั้น คําว่าจําหน่ายในที่นี้ ไม่ต้องมีผลถึงขนาดโอนกรรมสิทธิ์ เพราะเพียงแต่ช่วยพาทรัพย์ไปจํานํา ก็เป็นความผิดฐานรับของโจรแล้ว 

📍ช่วยพาเอาไปเสีย หมายความว่า ทําให้ทรัพย์เคลื่อนที่จากที่เดิมพ้นไปจากความยึดถือครอบครองเดิม แต่คงไม่ได้หมายความว่าจะต้องเอาไปถึงในลักษณะที่เป็นการตัดกรรมสิทธิ์อย่างในกรณีความผิดฐานลักทรัพย์  

📍ซื้อ หมายถึง การรับทรัพย์ที่เป็นของโจรโดยมีค่าตอบแทน แต่ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็นการซื้อที่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะการรับของโจรย่อมเป็นความผิดกฎหมายอยู่ในตัว ไม่อาจจะเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์ได้ รวมทั้งการซื้อในที่นี้ต้องได้มีการส่งมอบทรัพย์ที่ซื้อแล้วด้วย     

📍รับจำนำ หมายถึง ผู้จํานําได้ส่งมอบสังหาริมทรัพย์ให้แก่ผู้รับจํานําเพื่อประกันการชําระหนี้          

📍รับไว้โดยประการใด เป็นการบัญญัติไว้กว้าง ๆ คือ ถ้ารับของโจรไว้แล้ว ไม่ว่าจะรับด้วยวิธีใด ก็อาจจะเป็นความผิดได้        

2. ต้องรู้ข้อเท็จจริงว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐาน ลักทรัพย์ วิ่งราวทรัพย์ กรรโชก รีดเอาทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ ฉ้อโกง ยักยอก หรือเจ้าพนักงานยักยอกทรัพย์ ภายใต้หลักตามมาตรา 59 วรรคสาม คือผู้กระทำต้องได้รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิด 

3. เหตุที่จะทำให้ของโจรหมดสภาพไป ทำให้การกระทำต่อทรัพย์ภายหลังที่ของโจรหมดสภาพไปแล้วนั้น ไม่เป็นความผิดฐานรับของโจรอีกต่อไป    

4. ผู้ที่จะกระทำความผิดฐานรับของโจรได้ ต้องมาเกี่ยวข้องกับทรัพย์ที่เป็นโจร ภายหลังที่ความผิดที่เป็นประธานสำเร็จไปแล้ว